ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΙΝΑ κ.κ. ΔΑΜΙΑΝΟΣ (Επίτιμος Πρόεδρος του Συλλόγου Αμπετείου Σχολής)

Ο Αρχιεπίσκοπος Σινά κ.κ. Δαμιανός
Ο Αρχιεπίσκοπος Σινά κ.κ. Δαμιανός

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΙΝΑ  κ.κ. ΔΑΜΙΑΝΟΥ

 

Ο Σεβασμιώτατος και Πανιερώτατος Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ (περιοχές της Νοτίου Σιναϊτικής Χερσονήσου), κ. Δαμιανός, κατά κόσμον Δημ. Σαμαρτζής του Γεωργίου, εγεννήθη τον Απρίλιον του 1935 εις Αθήνας και ανετράφη εις Αταλάντην Φθιώτιδος, όπου επεράτωσε την στοιχειώδη και μέσην εκπαίδευσιν. Τυγχάνει πρωτότοκος υιός πολυτέκνου οικογένειας.

Έλαβε το Πτυχίον Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών το 1959, εγγραφείς εν συνεχεία εις την Φιλοσοφικήν Σχολήν, του ιδίου Πανεπιστημίου. 

Πέραν της Ελληνικής που ως μητρικήν γλώσσαν κατέχει άριστα, ομιλεί αρκετά καλώς την Αγγλικήν, την Γαλλικήν και, σε προφορικό επίπεδο, την Αραβικήν γλώσσαν.

Περατώσας το 1961 την στρατιωτικήν αυτού θητείαν και διακόψας τας εις την Φιλοσοφική Σχολή σπουδές του, ενεγράφη τα μέσα του ιδίου έτους ως δόκιμος Μοναχός εις την Ιεράν Μονήν του Θεοβαδίστου Όρους Σινά, έχων ως απώτερον στόχον του, να υπηρετήση, με την παράκληση και ευλογία του οικείου Μητροπολίτου, εις την Ορδόδοξον Ιεραποστολήν της Ανατολικής Αφρικής του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, όπου και εργάσθηκε μόνο κατά τα έτη 1970-71, αναγκασθείς να επιστρέψη, συντόμως, εις την Μονήν.

Εις την Ελληνορθόδοξον Ιεράν Μονήν και Αρχιεπισκοπήν Σινά, υπηρέτησεν μετά ζήλου, εις αρκετά διακονήματα, κυρίως δε και Γραμματεύς και μέλος της Ιεράς Συνάξεως της Μονής. 

Επί εξαετίαν διετέλεσε και Καθηγητής θεολογικών και ιστορικών μαθημάτων εις την εν Καϊρω περίφημον Αμπέτειον Σχολήν αριθμούσα τότε περί τους 600 Έλληνες Μαθητας στο ενιαίο τότε Γυμνάσιο και Λύκειο.  
Διοργάνωσε την πρώτην μικράν Κλινικήν της Μονής, όπου προσήρχοντο και οι πτώχοι περίοικοι Βεδουίνοι και εξετέλει ο ίδιος, καθήκοντα Ιατρού. Είχε άλλωστε λάβει ειδικά ιατρικά μαθήματα, έχοντας κατά νούν, την μελλοντικήν υπηρεσίαν του εις ιεραποστολικάς περιοχάς.  

Ιεροδιάκονος και Ιερομόναχος, εχειροτονήθη υπό του μακαριστού και σεπτού Γέροντος Αρχιεπισκόπου Σινά κυρού Πορφυρίου Γ΄το 1962 και 1965 αντιστοίχως.

Την 23η Δεκεμβρίου του 1973, εκλεγείς παμψηφεί υπό της Σιναϊτικής Μοναστικής Αδελφότητος ως ο Ηγούμενος αυτής, (διαδεχθείς τον Αρχιεπίσκοπον Γρηγόριον Β’ 1960-1973) εχειροτονήθη, υπό του Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ.κ. Βενεδίκτου, Αρχιερεύς, με τον Τίτλον του Αρχιεπισκόπου Σινά, Φαράν και Ραϊθώ, τίτλον τον οποίον λαμβάνουν από αιώνες όλοι οι Αρχιερείς του Σινά, που συγχρόνως, τυγχάνουν και εκάστοτε Καθηγούμενοι της Σιναϊτικής Αδελφότητος. Ως γνωστόν ανέκαθεν ο Αρχιεπίσκοπος Σινά που ταυτοχρόνως εποίμαινε και τους Ελληνορθόδοξους Χριστιανούς του Ν. Σινά ήτο, διοικητικώς ανεξάρτητος και αυτόνομος μέσα στον χώρο της καθόλου Ορθοδόξου Εκκλησίας ,μνημονεύων όταν ο ίδιος λειτουργεί, τον εκάστοτε Πατριάρχην Ιεροσολύμων, ως λαμβάνων την χειρονονίαν από τον ίδιον.  
Από το 1861 ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος Σινά τυγχάνει Πρόεδρος και υπεύθυνος  έναντι των Αιγυπτιακών Αρχών της περιφήμου Αμπετείου Σχολής Καΐρου. 

Από το 1986, προεδρεύει θεσμικά του Κοινωφελούς Ιδρύματος  Όρους Σινά που έχει συσταθεί από  την Ιερά Μονή και Αρχιεπισκοπή Σινά με έδρα την Αθήνα, όπου και το Μετόχιον της Μονής (Δορυλαίου 26 εις Αμπελοκήπους).  Το Ίδρυμα Όρους Σινά έχει πλούσια εκδοτική δραστηριότητα και κατασκευάζει και εις την θέση Τραγάνα Αταλάντης Πνευματικό, Πολιτιστικό Κέντρο και Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη όποου θα προβληθούν ψηφιακά τα κειμήλια και χειρόγραφα της Μονής.  Επίσης στον ίδιο χώρο βρίσκεται εν του περατούσθαι ο Ιερός Ναός του Προφήτου Μωυσέως και μικρότερος τοιούτος της Αγ. Αικατερίνης. 

Την 3η Δεκέμβριου του 1993 λαμβάνει τον τίτλον του επιτίμου Διδάκτορος του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης (Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας).

Η περίοδος της Αρχιερατείας του αλλά και της πεντηκονταετούς μοναχικής του παρουσίας στο Σινά είναι μεστή δραστηριότητος, οφειλόμενο και στην βοήθεια των Πατέρων της Μονής και των πολλών πολιτικών και άλλων αλλαγών εις στην περιοχήν, αλλά και άλλων αλλαγών στην περιοχή που ήταν καθοριστικά δια την πορείαν του Σιναϊτικού Μοναχισμού και του ερημικού περιβάλλοντος του.

Υπεραύξησις του προσκυνηματικού κύματος. 

Ανεξέλεγκτος οικιστική έκρηξις της πλησίον και ευρύτερης περιοχής. Πολιτιστικές, δημογραφικές, γαιοπολιτικές και περιβαλλοντικές αλλαγές. Διάφοροι κίνδυνοι καταπατήσεως, Μετοχίων και Καθισμάτων ιστορικής σημασίας κυρίως εντός της Σιναϊτικής Χερσονήσου.  Σοβαρές και επείγουσες ανάγκες αναστηλώσεως αρχαιοτάτων κτισμάτων συντηρήσεως και καταγραφής (με σύγχρονη τεχνολογίαν) του κειμιλιακού πλούτου της Μονής και απαιτήσεις προσεγγίσεώς των από την Διεθνή Επιστημονικήν Κοινότητα.  Πνευματικές ανάγκες των Πατέρων και των Ορθοδόξων προσκυνητών της Μονής.  

Σοβαρά έλλειψις αναγκαίων οικονομικών πόρων. Προβλήματα της Αμπετείου Σχολής Καΐρου, που τόσον ευεργετική έχει φανή στον Απόδημον Ελληνισμόν.
 
Η ανάγκη δημιουργίας νέων Καθισμάτων σε ιστορικά σημεία εντός της Σιναϊτικής χερσονήσου (μεταξύ των οποίων και τα γυναικεία Μονύδρια εις Φαράν και Τάρφα) και ανακαίνισις των Μετοχίων εις Ελλάδα.  Η συμμετοχή της Μονής εις διεθνείς εκθέσεις (δώδεκα), με βυζαντινά θέματα, και παρουσίαση σε συνέδρια και σε σχετικές εκδηλώσεις.  Η και με την βοήθειαν του «Ιδρύματος Όρους Σινά» εκδοτική δραστηριότης. Όλα αυτά, μαζί με την ιδαίτερη και βαρείαν φροντίδα δια την αριθμητικήν αύξησιν και την πνευματικήν  πρόοδο της Σιναϊτικής Αδελφότητος, υπό συνθήκας μάλιστα αντιξόους, αναγκάζουν τον Αρχιεπίσκοπον μαζί με τους αξίους συνεργάτες του, της Ιεράς Συνάξεως και λοιπούς Πατέρας της Μονής καθώς και τους λαϊκούς εμμίσθους και αμίσθους φίλους αυτής, να ευρίσκωνται εις μιαν διαρκή πνευματική ένταση και διοικητικήν επαγρύπνησιν, καθ’ όλην την μέχρι τούδε διαρεύσασα πεντακονταετίαν και πλέον της αρχιερατικής σταδιοδρομίας του Αρχιεπισκόπου Σινά κ. Δαμιανού. Έχει υποδεχθεί στην Ι. Μονή ως προσκυνητές εξέχουσες προσωπικότητες από όλο τον κόσμο και εχει τιμηθεί με πολλά παράσημα και διακρίσεις Κρατών και Εκκλησιών.