"ΛΕΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΧΘΕΣ. . . . . . "

“Λες και ήταν χθες . . . . . .

Πολλές φορές, όταν σκέφτεσαι το μέλλον, οραματίζεσαι, ονειρεύεσαι, επιθυμείς, προσδοκάς, φοβάσαι . . . . Όταν όμως ελπίζεις για κάτι που θα ήθελες να σου συμβεί, τότε εύχεσαι και λες : μακάρι να δώσει ο Θεός . . .  Κι’ αν  οι ουρανοί, εκείνη την ώρα, είναι ανοιχτοί θα εισακουστείς και θα εκπληρωθεί η ευχή σου . . . . . κάποτε !

Πενήντα χρόνια μετά ! 1962 – 2012

Τότε, μόλις τελειώναμε την Αμπέτειο Σχολή Καΐρου, σχεδόν αμούστακοι, δεκαοχτάρηδες. Ο καθένας θα έπαιρνε το δικό του δρόμο . . .

Άλλοι θα έμεναν στη γενέτειρα, αρκετοί θα έφευγαν για την πατρίδα, κάποιοι στην Ευρώπη, Αυστραλία, Καναδά, Αμερική . . . .

Σπουδές, εργασία, επιχειρήσεις . . . . οικογένεια.

Όλοι όμως με κοινή ταυτότητα :  “ Έλληνες  απόφοιτοι  της Αμπετείου Σχολής Καΐρου του 1962”.

Τώρα, σχεδόν απόμαχοι εξηνταοχτάρηδες, παππούδες οι περισσότεροι πια, γεμάτοι αγώνες ζωής, επιτυχίες, αποτυχίες, ατυχίες, αρρώστιες, χαρές, λύπες, εύκολα, δύσκολα, πάντως έμπειροι και ευτυχείς που κάναμε και συνεχίζουμε το ταξίδι της ζωής.

 

Χρόνος : 7 Οκτωβρίου 2012

Τόπος : Ιππικός Όμιλος Αμαρουσίου

Ώρα : 19:00

Σκοπός : Νοερά να ξανακούσουμε το κουδούνι του σχολείου μας πενήντα χρόνια μετά . . .  όσοι απομείναμε . . . .  όσοι ! !

 

Η αγωνία φουντώνει στον καθένα, όταν μετά από πενήντα ολόκληρα χρόνια,  έρχεται να συναντήσει συμμαθητές που μαζί τους μοιράστηκε έξι, εννιά ή δώδεκα σχολικές τάξεις.

Άραγε πως θα είναι; Θα τους γνωρίσει; Θα τον αναγνωρίσουν;

Μοιραία και αναπόφευκτη η αλλαγή για κάθε ζωντανό οργανισμό ! !
Γνωριστήκαμε μειράκια και ξαναβρισκόμαστε σχεδόν γέροι . . .

Όμως αυτό που μετράει είναι η ψυχή. Η καρδιά, το πάθος ! Κι’ αυτά υπήρχαν και μεγαλούργησαν. Η συγκίνηση υπερέχει κάθε συναισθήματος εκείνη την ώρα της συνάντησης. Οι καρδιές χτυπούν γρήγορα, η ψυχή αγάλλεται !

Καμιά χαρά δεν υπάρχει μεγαλύτερη στον άνθρωπο από την αναπόληση των ευτυχισμένων χρόνων σε κατοπινούς καιρούς. Σε ηρεμεί και σε αναπτερώνει, χαρίζοντας σου στιγμές ανείπωτης ευτυχίας και εύχεσαι και δικά σου παιδιά και εγγόνια να ζήσουν τέτοιες στιγμές στη ζωή τους.

Όχι, δε χωριζόμαστε για πάντοτε παιδιά μα θα ξανανταμώνουμε αδέλφια μου συχνά.

Όχι στα άλλα πενήντα βέβαια . . . . σίγουρα όμως πιο σύντομα ! !

Ποιος ξέρει άραγε εκτός από Εκείνον.

 

Άγιος Νικόλαος Κρήτης                                                                                Μιχάλης Ε. Σπάρταλης

1 Νοεμβρίου 2012                                                                                       Φιλόλογος

 

Υ.Γ. Όποιος θέλει να δει τι έγινε εκείνο το απόγευμα στον Ιππικό Όμιλο μπορεί να επισκεφθεί την παρακάτω διεύθυνση :

 

http://www.youtube.com/watch?v=0B7UhLX5omw