Σάββατο 8 Ιουνίου 2013 - Οι ομιλητές με τη σειρά του προγράμματος

1) ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

 Ο Λεωνίδας Παπαδόπουλος γεννήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου, όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του.

Φοίτησε Νομικά στη Σχολή Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών Α.Π.Θ. και ειδικεύθηκε στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης, στην οποία Καθηγητής του υπήρξε ο μετέπειτα Γενικός Γραμματέας του Ο.Η.Ε. Boutros Boutros Ghalli.

Αναγορεύτηκε Διδάκτορας Διεθνούς Δικαίου της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ., στην οποία υπηρέτησε ως πανεπιστημιακός δάσκαλος επί τριάντα και πλέον έτη, διδάσκοντας «Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο», «Δίκαιο Διεθνών Θεσμών» και «Εξωτερική Πολιτική και Σύγχρονα Διεθνή Θέματα». Είναι, επίσης, δικηγόρος «παρ’ Αρείω Πάγω» και «Συμβουλίω Επικρατείας».

Έχει συγγράψει διάφορες επιστημονικές μελέτες και μονογραφίες, στις οποίες συγκαταλέγονται οι εξής:

1. Λ. Παπαδόπουλος. Αραβική Οικονομική Κοινότητα.

2. Λ. Παπαδόπουλος. Αραβικός Εθνικισμός.

3. Λ. Παπαδόπουλος. Η φιλοσοφία της Επανάστασης του G.A. Nasser (μετάφραση).

4. Λ. Παπαδόπουλος. Το παλαιστινιακό πρόβλημα.

5. Λ. Παπαδόπουλος. Το Κυπριακό ζήτημα.

Έχει, επίσης, συγγράψει γνωμοδοτήσεις, άρθρα («Guerre et paix en Islam. Le droit des gens dans lIslam classique et la pratique des etas musulmans contemporains», «Venizelos and the Cyprus Problem», «From Zurich to Attila - From Attila to Annan»), βιβλιοπαρουσιάσεις («D. Bitsios: Au-dela des frontieres», «E. Averof Tositsas: LHistore des occasions perdues - La question Cypriote 1950-1963», «A. Vlachos: Ten years Cyprus crisis» κ.ά.) και έχει λάβει μέρος σε Διεθνείς Οργανισμούς και διάφορα διεθνή fora εκπροσωπώντας, άλλοτε το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και άλλοτε τη χώρα.

Το 2008 η Α.Θ.Μ. Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄ του απένειμε το Οφφίκιο του Άρχοντος Ρεφενδεράριου του Πατριαρχείου.

Ομιλεί την αγγλική, γαλλική και αραβική γλώσσα.

Είναι έγγαμος και πατέρας δύο θυγατέρων.

Ο Λεωνίδας Παπαδόπουλος εξελέγη μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο της «Φιλοπτώχου Αδελφότητος Ανδρών Θεσσαλονίκης» στις 1 Απριλίου 2010 για την περίοδο 2012-2015 και κατά τη συγκρότηση σε σώμα του Δ.Σ. ανέλαβε το αξίωμα του Αντιπροέδρου.

 

 

“Αμπέτειος Σχολή, Ιστορική Διαδρομή”

Α) Προλεγόμενα

Β) Η μετανάστευση στην Αίγυπτο (τέλη 19ου αρχές 20ου αιώνα) – Η Ελληνική παροικία
     του Καΐρου – Η διαστρωμάτωση της.

Γ) Η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο Κάιρο  (1655-1860)

Δ) Αμπέτειος Σχολή – Οι ιδρυτές της αδελφοί Αμπέτ (Γενεολογία – εθνική καταγωγή)

Ε) Αμπέτειος Σχολή – ίδρυση (1860) και λειτουργία – οργάνωση και εκπαίδευση –
     προσωπικότητες που σηματοδότησαν τη διαδρομή της.

 

 

 

 2) ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΣΟΥΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

 

 

 

Ο  Ευθ.  Σουλογιάννης  γεννήθηκε  στην  Αλεξάνδρεια  της  Αιγύπτου  το  1942.  Μετά  τα  εγκύκλια  μαθήματα  στο  Αβερώφειο  Γυμνάσιο,  εφοίτησε  στο  Πανεπιστήμιο  Αθηνών με  υποτροφία  της  Ελληνικής  Κοινότητας  Αλεξανδρείας  και του  Ιδρύματος  Κρατικών  Υποτροφιών  της  Ελλάδας, ενώ  έλαβε  το  πτυχίο  του  φιλολόγου και  ιστορικού (1959-1964).  Παράλληλα  εσπούδασε  στη  Γαλλία  στο  Αιξ  ιστορία  και  πολιτισμό  της  Μεσογείου.

 

΄Ελαβε  διδακτορικό  δίπλωμα  στη νεότερη  Ιστορία  στο  Πανεπιστήμιο  της  Ρώμης (1974)  αφού  εφοίτησε  σε  διάφορα  ιταλικά  Πανεπιστήμια  για  την  εκμάθηση  της  Ιταλικής  γλώσσας. Εχρημάτισε   επιμελητής  στο   Πανεπιστήμιο   Αθηνών  (1964-67),  καθώς  και  καθηγητής-ερευνητής πρωτοβάθμιος  στην  Ακαδημία  Αθηνών  στην  Ιστορία (1974-) από  όπου  και  συνταξιοδοτήθηκε  (2001). Επίσης  εχρημάτισε  καθηγητής  Μέσης  Εκπαίδευσης  στην  Αθήνα.

 

΄Εκαμε  έρευνες  στο  Ελληνικό  Ινστιτούτο  Βενετίας (1970-71). Μετέσχε  και  μετέχει  πολλών  συνεδρίων  στην  Ιστορία  σε  πολλά  μέρη  της  γης, όπου  και  έχει  κάνει  έρευνες  στην  ειδικότητά  του. Συνέγραψε πλήθος  βιβλίων  για  την  Ελλάδα  στα  Βαλκάνια,  την  Κωνσταντινούπολη,  την  Ελληνική  Κοινότητα  Αλεξανδρείας,  την  Ελληνική  Κοινότητα  Καϊρου,  και  γενικά  τον  Ελληνισμό  της  Αιγύπτου,  τις  Ελληνικές  Κοινότητες  της  Β.  και Ν. Αφρικής,  καθώς  και  το  Πατριαρχείου  Αλεξανδρείας.

 

Ετιμήθηκε  με  πολλές  ανώτατες  διακρίσεις  από  το  Πατριαρχείο  Αλεξανδρείας,  την  Αιγυπτιακή  Πολιτεία,  Δήμους  της  Ελλάδας,  Πανεπιστήμια  της  Ιταλίας  της  Ισπανίας  και  των  Ηνωμένων  Πολιτειών  της  Αμερικής, της  Αιγύπτου,  της  Αυστραλίας  και  της  Ν.  Αφρικής, τα  οποία  επισκέπτεται  με  την  ιδιότητα  του  επισκέπτη  Καθηγητή  και  δίνει  σεμινάρια  σε  μετεκπαιδευομένους  φοιτητές.     

 

Εχρημάτισε  Πρόεδρος  του  Συνδέσμου  Αιγυπτιωτών  Ελλήνων  στην  Αθήνα  (1990-1992),  αντιπρόεδρος  και  μέλος  πολλών  ΔΣ  Συλλόγων  και  Επιστημονικών  Εταιρειών  στην  Ελλάδα  και  στην  Δυτ.  Ευρώπη,  και  αντιπρόεδρος  του  Συνδέσμου  Ελληνοαιγυπτιακής  Φιλίας  στην  Αθήνα.

 

 

“Η Αμπέτειος Σχολή, το καταστατικό της και το θέμα της Ρώσικης παρέμβασης κατά τον 19ο αιώνα – αρχές 20ου αιώνα”.

 

Η  ίδρυση  και  παρουσία  των  Αδελφών  ΑΜΠΕΤ  στη  Σχολή  ήγειρε  θέμα  εθνικότητας - ιθαγένειάς  τους  από  διάφορες  πλευρές  μεταξύ  των  οποίων  και  η  αιγυπτιακή.  Ωστόσο  το  Καταστατικό  της  Σχολής  όριζε  συμβούλιο  με  πρόεδρο  τον εκάστοτε  Αρχιεπίσκοπο  Σινά  και  μέλη  ΄Ελληνες  και  αραβόφωνους  πολίτες. Στο  άρθρο  όμως  1 οι  αδελφοί  Αμπέτ  έθεταν  την  Σχολή  υπό  ρωσική  προστασία, δείχνοντας  ότι  δεν  είχαν  εμπιστοσύνη  ούτε  στην  ελληνική  ούτε  στην  αιγυπτιακή  πλευρά.  Και  αυτή  η  ενέργεια  αποτέλεσε το  μήλο  της  έριδος. 

 

Ακολούθησε  ρωσο-αιγυπτιακή  σύμβαση  με  την  οποία  συνεχιζόταν  η  υπαγωγή  της  Σχολής  στην  ρωσική   δικαιοσύνη  και φυσικά   επικράτεια.  Αυτό  υπήρξε  η  αφορμή  να  επέμβει  το  Διπλωματικό  Πρακτορείο  της  Ρωσίας  στο  Κάιρο. Τότε  ακριβώς  ανάμεσα  στα  τέλη του  19ου  αι.  και  τις  αρχές  του  20ού  άρχισαν  και  συνεχίστηκαν  διενέξεις  μεταξύ  Ελλήνων  και  Ρώσων  για  τα  πρωτεία.

 

Τελικά  η  ρωσική  πλευρά  άλλαξε  στάση  και   αναγνώρισε  το  δικαίωμα  της  Εφορείας-ΔΣ  που  διοικούσε  την  Σχολή να  εκλέγει  τα  μέλη  και  η  Ρωσία  να  επικυρώνει  την  εκλογή. ΄Εκτοτε  το  θέμα  έπαψε  να  ταλανίζει  την  ελληνική  πλευρά.  Για  καιρό  λειτουργούσε  μόνο   ελληνικό  τμήμα,  όμως  αργότερα  ιδρύθηκαν  αραβικό  και  εμπορικό - ελληνικό  τμήματα.  Το  γεγονός  αποδείχθηκε  χρήσιμη  απόφαση  για  την  χώρα  της  Αιγύπτου  και  τον  εκεί  Ελληνισμό.

 

 

3) ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΕΦΟΣ

 

                                             

 

Ο Χρήστος Ζερεφός γεννήθηκε στο Κάιρο και σπούδασε Φυσική και Μετεωρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μεταδιδακτορικές σπουδές και έρευνα έκανε στο Εθνικό Κέντρο Ατμοσφαιρικών Ερευνών των ΗΠΑ (ΝCAR) και σε άλλα Ερευνητικά Κέντρα στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα. Καθηγητής Φυσικής της Ατμόσφαιρας στα Πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης και Αθηνών, επισκέπτης καθηγητής στα Πανεπιστήμια Βοστώνης, Μινεσότα και Όσλο. Τακτικό Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της Νορβηγικής Ακαδημίας, της Academia Europaea, της Ρωσικής Ακαδημίας της Φύσης, της International Academy of Astronautics και άλλων  επιστημονικών Ιδρυμάτων. Εταίρος (Fellow) του Institute of Physics (Ηνωμένο Βασίλειο) και Ισόβιο Μέλος της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης, η οποία τον ετίμησε με τη διάκριση του Αριστείου του Ειδήμονα Κριτή το 1998.

 

Έχει τιμηθεί με το Παγκόσμιο Βραβείο Όζοντος του Προγράμματος Περιβάλλοντος του ΟΗΕ (1997), με το Βραβείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Φυσικών - Βαλκανικής Ένωσης Φυσικών για το Περιβάλλον (2006), με Εύφημο μνεία από το Πρόγραμμα Περιβάλλοντος του ΟΗΕ το 1995, το 1998 και το 2012 για τη συνεισφορά του στις επιστημονικές Εκθέσεις του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ και το 2008 με τιμητική διάκριση για τη συνεισφορά του στο έργο της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), η οποία τιμήθηκε εξ ημισείας με το Nobel Ειρήνης το 2007. Έχει επίσης τιμηθεί με Διάκριση από τον Υπουργό Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας (2008), με Διάκριση από τη Ρωσική Ακαδημία της Φύσης (2009), με το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλεως της Θεσσαλονίκης (2009), με τον τίτλο του Επιτίμου Δημότη Μεγάρων (2010), με το Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών (2010), με Διάκριση από το Υπουργείο Παιδείας της Αραβικής Δημοκρατίας και το Μορφωτικό Κέντρο της Πρεσβείας της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου (2010) κ.α. Οι προσπάθειές του και των συνεργατών του στην αποκατάσταση κτιρίων στο Λόφο των Νυμφών και η δημιουργία του Μουσείου Γεωαστροφυσικής και του Γεωαστροφυσικού Περιπάτου τιμήθηκαν με το Βραβείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης “Europa Nostra 2010”.

 

Έχει δημοσιεύσει εκατοντάδες επιστημονικές εργασίες στη διεθνή βιβλιογραφία και επιστημονικά συγγράμματα. Έχει εκλεγεί δύο φορές Πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Όζοντος της Διεθνούς Ενώσεως Μετεωρολογίας και Ατμοσφαιρικών Επιστημών (IAMAS), Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής της Διεθνούς Ενώσεως Γεωδαισίας και Γεωφυσικής, Καθηγητής της Έδρας UNESCO Φυσικών Καταστροφών, Πρόεδρος του Μαριολοπουλείου-Καναγκινείου Ιδρύματος Επιστημών Περιβάλλοντος και έχει διατελέσει ή διατελεί Μέλος Εθνικών και διεθνών επιστημονικών Επιτροπών κύρους στην ΕΕ και στον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό. Έχει επίσης διατελέσει Πρόεδρος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.

 

Τα τελευταία 30 χρόνια ο Χρήστος Ζερεφός έχει ιδρύσει ή συν-ιδρύσει από το μηδέν τα εξής Επιστημονικά / Ερευνητικά Κέντρα: (1) Tο Κέντρον Ερεύνης Φυσικής της Ατμοσφαίρας και Κλιματολογίας της Ακαδημίας Αθηνών (σε συνεργασία με τον αείμνηστο Ακαδημαϊκό Η. Μαριολόπουλο, 1978) (2) Το Εργαστήριον Φυσικής της Ατμοσφαίρας του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ (1981) (3) Το Παγκόσμιο Κέντρο Χαρτογράφησης Όζοντος του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού του ΟΗΕ (1991) (4) Το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα στη «Φυσική του Περιβάλλοντος» του ΑΠΘ (1991) (5) Το Εργαστήριο Ατμοσφαιρικού Περιβάλλοντος του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (2003) (6) Την Έδρα UNESCO για τις Φυσικές Καταστροφές στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (2006) (7) Το Μουσείον Γεωαστροφυσικής στο Μέγαρον Σίνα του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (2008) (8) Το Navarino Environmental Observatory (NEO) στη Μεσσηνία (2012).

 

Πληροφορίες στο www.zerefos.gr

 

«Από την Αμπέτειο της οδού Φουάντ μέχρι την παγκόσμια μεταβολή: Αναμνήσεις ενός Αμπετειανού»

 

από τον Ομότιμο Καθηγητή Χρήστο Σ. Ζερεφό, Ακαδημαϊκό

 

Σύντομη περίληψη

 

Όταν φοιτούσε στην Αμπέτειο ο Χρήστος Ζερεφός, η ανθρωπότητα όλη βρισκόταν στην ευθυμία του τερματισμού του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και δεν ήταν γνωστές οι ανθρωπογενείς παρεμβάσεις στο παγκόσμιο περιβάλλον που θα ακολουθούσαν. Όταν ο μαθητής της Αμπετείου έφυγε από την Αίγυπτο για σπουδές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, είχαν αρχίσει ήδη δειλά να σκιαγραφώνται οι ενδείξεις ότι ο άνθρωπος μπορεί να παρέμβει στο παγκόσμιο περιβάλλον αλλάζοντας βασικά χαρακτηριστικά όχι μόνο στην ισορροπία του κλίματος αλλά και σε αέρια τα οποία τον προστατεύουν από τις επικίνδυνες ακτινοβολίες του ήλιου. Αυτά όλα τοποθετήθηκαν στην πρώτη γραμμή έρευνας των ατμοσφαιρικών επιστημών τις οποίες ερευνά κυρίως στη δεκαετία του 70 και εξής. Οι αλλαγές που έγιναν στο περιβάλλον από τον άνθρωπο μέσα στη μετά-Αμπέτειο εποχή, είναι ενδιαφέρουσες και τόσο μεγάλες ώστε δεν υπάρχει μέρα και ώρα που να μην αναφερθούν από τα παγκόσμια μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ο Χρήστος Ζερεφός είχε την τύχη να ασχοληθεί με τις ανθρωπογενείς και φυσικές μεταβολές στο παγκόσμιο περιβάλλον από τότε που εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή. Η ενασχόληση αυτή τον έφερε πολλές φορές στην πρώτη γραμμή των θεμάτων αυτών την οποία συνεχίζει μαχόμενος μέχρι σήμερα. Η Αμπέτειος ήταν ένα μεγάλο σχολείο για τον Χρήστο Ζερεφό γιατί ουσιαστικά η ευρύτητα των γνώσεων και της θεώρησης του κόσμου που διδάχθηκε από σπουδαίους καθηγητές της μέσης εκπαίδευσης μαζί με την τάξη και την αταξία στην οποία γαλουχήθηκε τον βοήθησαν ώστε να φθάσει σε αξιώματα στο διεθνές επιστημονικό στερέωμα που είναι αντάξια των σχολείων και των Πανεπιστημίων που πέρασε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

 

 

4) ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία, Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αιγυπτιολογία στο Πανεπιστήμιο του Καϊρου, Επιγραφική, Παπυρολογία και Νομισματολογία στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης. Εργάσθηκε ως αρχαιολόγος σε ανασκαφές και ως καθηγητής και διευθυντής γυμνασίων και λυκείων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Υπήρξε Επιστημονικός Συνεργάτης της Ακαδημίας Αθηνών. Διετέλεσε Σχολικός Σύμβουλος φιλολόγων και προήδρευσε σε διάφορες Επιτροπές του Υπουργείου Παιδείας.  Ευαισθητοποιημένος σε θέματα προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς, αγωνίσθηκε για την προστασία της Λίμνης Βουλιαγμένης και πέτυχε να αναγνωρισθεί μαζί με τον ευρύτερο περιβάλλοντα χώρο της ως Μνημείο της Φύσης και να

 ενταχθεί σε Ζώνη Απόλυτης Προστασίας. Συνέβαλε επίσης στην προσπάθεια αποτροπής της εγκατάστασης κωπηλατοδρομίου στο πεδίο της μάχης του Μαραθώνα, συμμετέχοντας ως εμπειρογνώμων στην προσφυγή που έγινε ενώπιον του Σ.τ.Ε. από την Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία κ. ά. Πήρε μέρος στο Διεθνές Συνέδριο για τη μάχη του Μαραθώνα που έγινε, τον Σεπτέμβριο του 2008, στον Μαραθώνα υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και του οικείου δήμου. Άρθρα του και μελέτες ιστορικού, αρχαιολογικού, φιλοσοφικού και παιδαγωγικού περιεχομένου έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα επιστημονικά περιοδικά. Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καπόν το έργο του Η Μάχη του Μαραθώνα. Ιστορική και τοπογραφική προσέγγιση.

 

 

ΑΜΠΕΤΕΙΟΣ ΣΧΟΛΗ: ΜΙΑ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ

 

                                    Αντί προλόγου

Η συνάντηση στου «Ζώναρς».

Η πρόγευση σε ένα εστιατόριο της Αλεξάνδρειας.

Το πρώτο μάθημα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Καϊρου.

Η συνεδρίαση των καθηγητών στο Αχιλλοπούλειο και το «ατίθασο άλογο της ψυχής».

 

Η Αμπέτειος του Κονά: Μια στέρεη βάση για παιδαγωγικούς προβληματισμούς.

Η συζήτηση με τον Επιθεωρητή Ατσαβέ στο γραφείο του Κονά.

Ο αποχαιρετισμός.

 

                                    Αντί επιλόγου

Ένα βράδυ στο σπίτι του Καλλίστρατου.

Μία εκδήλωση στη «Μεγάλη Βρετανία».

 

 

5) ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γ. ΚΑΠΑΪΤΖΗΣ

 

 Ο Δημήτρης Γ. Καπαϊτζής γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια και πήγε στο “Λύκειον Γκίκα”. Στη συνέχεια πήγε στο Γυμνάσιο Ξενακείου και Αμπετείου στο Κάιρο. Μετά το Γεμνάσιο εφοίτησε στο English School of Cairo.

 

BSc ACGI CEng FRINA FIMarEST FSCMESS MSNAME SMILMAA

1955            : Διπλωματούχος: City & Guilds, Imperial College,

                       University of London.

1956/57       : Μαθητευόμενος: Ναυπηγεία Newcastle, Αγγλίας,

                       θαλάσσια υπηρεσία.

1958/75           : Αρχιμηχανικός – νέες κατασκευές και επισκευές:  διεθνώς με :Rethymnis &   Kulukundis, C.M. Lemos,  M. Marcou, Λονδίνο.

1976/09           :Τεχνικός Σύμβουλο / Πραγματογνώμον : Λονδίνο και Πειραιά, σε γενικά ναυτιλιακές εργασίες-τεχνικά, λειτουργικά, διαχειριστικά, ασφαλιστικά, νομικά – καθώς και συμβόλαια, προδιαγραφές και παρακολούθηση 160 νέων κατασκευών και 7 μετασκευών διεθνώς. (Αγγλία, Ιαπωνία, Γιουγκοσλαβία, Ολλανδία, Δανία, Πολωνία, Βραζιλία, Ρουμανία, Κορέα, Τουρκία, Ισπανία, Κίνα, Ουκρανία).

 

Εργασίες :     12 για σχεδιασμό, νομικά, διαχείριση, διαιτησία / ναυτιλίας.

Γλώσσες :      Ελληνικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Αραβικά, Ιταλικά.

 

 

Θέμα ομιλίας :

 

“ Ο ΚΑΔΜΟΣ και οι Μαθητικές Κοινότητε

 

6) ΠΕΡΣΑ ΚΟΥΜΟΥΤΣΗ

 

 

Η Πέρσα Κουμούτση, συγγραφέας μεταφράστρια λογοτεχνίας γεννήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου και αποφοίτησε από τη Αμπέτειο Σχολή.. Τελειώνοντας τις σπουδές της στη Φιλοσοφική Σχολή του Αιγυπτιακού Πανεπιστημίου του Καΐρου, επαναπατρίστηκε στην Ελλάδα, όπου τα πρώτα χρόνια δίδαξε στη Μέση και Ανώτερη εκπαίδευση.

Από το 1992 ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη λογοτεχνική μετάφραση από τα Αραβικά και τα Αγγλικά. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή μεταφράζοντας στα Ελληνικά το μεγαλύτερο μέρος από το έργο του αιγύπτιου νομπελίστα Ναγκίμπ Μαχφούζ (16 μυθιστορήματα), καθώς και έργα πολλών άλλων σημαντικών Αράβων και αγγλόφωνων συγγραφέων καθώς και αραβική ποίηση στα Ελληνικά και τα Αγγλικά.

Στο μεταφραστικό της έργο συγκαταλέγεται και μια μετάφραση/ απόδοση του Ιερού Κορανίου (2002). Το 2001 τιμήθηκε για το σύνολο του έργου της με το Διεθνές Βραβείο Κ.Π. Καβάφη, το 2003 έλαβε εύφημο μνεία από το ILE (Irish Literature Exchange), το 2004 τιμητικό βραβείο από τον Σύνδεσμο Αιγυπτιωτών Ελλήνων (ΣΑΕ), ενώ το 2006 τιμητικό μετάλλιο από το υπουργείο παιδείας του Αιγυπτιακού κράτους. Το 2010 έλαβε τιμητικό βραβείο από τον Σύλλογο Αμπετείου Σχολής

Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή λογοτεχνικά συνέδρια (Αγία Πετρούπολη, Αλγερία, Μαρόκο, Κάιρο, Κύπρο κα), ενώ κριτικά κείμενα, σχόλια και πεζά της υπάρχουν στις εφημερίδες "Έθνος", "Ελευθεροτυπία", "Το Βήμα", "Τα Νέα", "Ελεύθερος Τύπος" και σε πολλά έντυπα και ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Πρωτότυπα έργα της είναι: "Αλεξάνδρεια, στο δρόμο των ξένων" (2002) "Τα χρόνια της νεότητός του, ο ηδονικός του βίος" (μυθιστόρημα, 2004) και "Δυτικά του Νείλου" (μυθιστόρημα Ψυχογιός, 2006) "Καφέ Κλεμέντε" (Ψυχογιός, 2009), που είναι όλα εμπνευσμένα από τη ζωή των Ελλήνων παροίκων στην Αίγυπτο. Τα τρία πρώτα, αν και δεν αποτελούν συνέχεια το ένα του άλλου, συγκροτούν ένα τρίπτυχο, που παρακολουθεί νοσταλγικά αλλά και ελεγειακά την αρχική άνθηση και τη μυθική ομορφιά του αλεξανδρινού κόσμου, αλλά και την παρακμή και τη φθορά του στο πρώτο μισό του προηγούμενου αιώνα. Το τελευταίο της μυθιστόρημα τιτλοφορείται 'Χάρτινες Ζωές και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Ποιήματα της ανθολογούνται σε αγγλοφωνη έκδοση στην Αγγλία. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Υπήρξε συνεργάτης του Εθνικού Κέντρου βιβλίου από το 2006-2011. Tο έργο της αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης για τους φοιτητές του τμήματος Σύγχρονης Ελληνικής Φιλολογίας και Μετάφρασης στο πανεπιστήμιο του Άζχαρ γα το έτος 2012-2013


 

“Ο ρόλος της Αμπετείου Σχολής στη διαμόρφωση διαπολιτισμικής συνείδησης”

 

Διαπολιτισμικός διάλογος, ετερότητα, διαπολιτισμική αγωγή και επικοινωνία είναι όροι που ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, όπως δείχνουν οι πάμπολλες έρευνες που διεξάγονται, τα συνέδρια και οι δημοσιεύσεις, έχουν αρχίσει να απασχολούν σοβαρά, και να κυριαρχούν στην Ευρώπη. Ενώ, μόλις την τελευταία δεκαετία, άρχισαν να γίνονται ευρύτατα διαδομένοι και στην Ελλάδα. Και είναι όροι που γεννήθηκαν κυρίως από τα σύγχρονα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, όπως αυτά της παγκοσμιοποίησης, και της ολοένα αυξανόμενης ροής του μεταναστευτικού ρεύματος προς και από τη χώρα μας.

Κι όμως, για τους Αιγυπτιώτες Έλληνες, εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες, τολμώ να πω, εδώ και δυο περίπου αιώνες, από ιδρύσεως της παροικίας μας στην Αίγυπτο, υπήρξαν έννοιες που, αν και δεν ήταν ακόμα κωδικοποιημένες, έννοιες που επί μακρόν δεν είχαν ενδυθεί  ακόμα τη σημερινή τους επίσημη ονομασία ή ‘ταυτότητα’, υπήρξαν καταλυτικές, ισχυρές και έπαιξαν σημαντικότατο ρόλο στη διαμόρφωση, όχι μόνο των αντιλήψεων, της νοοτροπίας και της συμπεριφοράς τους, αλλά κυρίως των συνειδήσεών τους.

Σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση όλων αυτών των στοιχείων, κυρίως της διαπολιτισμικής συνείδησης που διέπει όλα τα παραπάνω, έπαιξε σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό η θρυλική Αμπέτειος σχολή, η σχολή μας, που γιορτάζουμε σήμερα τα 150 χρόνια από την ίδρυσή της. Η Αμπέτειος σχολή  δια μέσου όλων αυτών των χρόνων της αδιάκοπης ύπαρξής και λειτουργίας της στο Ελληνικό παροικιακό προσκήνιο , κατάφερε παρά τον εθνικοκεντρικό χαρακτήρα του εκπαιδευτικού μας συστήματος, παλαιότερα δε, περισσότερο από ποτέ, να υπηρετήσει την καλλιέργεια κυρίως της διαπολιτισμικής συνείδησης και του «κοσμοπολιτισμού», που από τα ελληνιστικά κιόλας χρόνια κυριαρχούσε στις συνειδήσεις των Αιγυπτιωτών Ελλήνων.  Κατάφερε επίσης, όχι μόνο να διατηρήσει την ελληνικότητα των μαθητών και να προωθήσει την ελληνική γλώσσα και κουλτούρα , αλλά να θεμελιώσει οικουμενικές αξίες που διαμόρφωσαν τις προσωπικότητες και την νοοτροπία των σπουδαστών της εντός και εκτός των τειχών της.  Άλλωστε, όπως είναι γνωστό, το Σχολείο εξ ορισμού αποτελεί από τους σημαντικότερους πυρήνες της κοινωνίας. Πεδίο δράσης, όπου η μάθηση , δεν  παρέχει μόνο γνώσεις, αλλά βοηθά τους μαθητές στη διαμόρφωσή τους σύμφωνα με τις πραγματικές τους ανάγκες και επιδιώκει τη σύνδεσή τους με την ευρύτερη κοινωνία. Παράλληλα, η ανάπτυξη των αξιών που καλλιεργούνται σε αυτό, αποτελούν πυλώνες για τη δόμησης της προσωπικότητας των μαθητών και κατά συνέπεια για το σύνολο της κοινωνίας.

Οι παράγοντες που συνέτειναν στη διαμόρφωση της διαπολιτισμικής μας συνείδησης ήταν πολλοί. Δεν θα επιχειρήσω ούτε να τους απαριθμήσω όλους, ούτε να τους αναλύσω, άλλωστε , θα μπορούσαν, να αποτελέσουν αντικείμενο μελέτης για τους σύγχρονους εκπαιδευτικούς ή μελετητές του  εκπαιδευτικού μας συστήματος και σε αυτούς εναποθέτω την ευθύνη για την έρευνα και την επιστημονική αξιοποίηση τους. Θα συνοψίσω όμως, όσους αντιλαμβάνομαι εγώ ως πιο εμφανείς, ως πιο ευδιάκριτους, τονίζοντας απλά, ότι όλα αυτά δεν έγιναν πράξη, ούτε με οργανωμένα εκπαιδευτικά προγράμματα, ούτε με σεμινάρια επιμόρφωσης του εκπαιδευτικού προσωπικού, αλλά με ένα τρόπο φυσικό και με την ενεργοποίηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και των ιδιομορφιών  της. Τα δε αποτελέσματα αυτής της αβίαστης, ‘φυσικής’ προσέγγισης, ούτε λίγο ούτε πολύ, θα μπορούσα να πω, ότι  ταυτίζονται σε ένα μεγάλο βαθμό με τα πορίσματα από τις μελέτες που διενεργούνται τα τελευταία χρόνια στους κόλπους της σύγχρονης παιδείας μας για την αντιμετώπιση των προβλημάτων στις σημερινές πολυπολιτισμικές κοινωνίες.

 

 

7) ΚΑΒΑΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

 

 

Ο Χρήστος Καβαλής κατάγεται από την Λέρο και γεννήθηκε στο Κάιρο το 1963.

 

1975 : Αποφοίτησε από το  Αχιλλοπούλειο Δημοτικό της Ε.Κ.Κ.

1981 : Αποφοίτησε από την Αμπέτειο Σχολή

1981: Εισάγεται και φοιτά στο Ε.Μ.Π. Τμήμα Ηλεκτρολόγων-Μηχανικών, επιστρέφει όμως το 1983 στο Κάιρο για οικογενειακούς λόγους και συνεχίζει της σπουδές του στο Πολυτεχνείο Καΐρου στο ίδιο τμήμα.

1987:Αποφοιτεί από το Πολυτεχνείο Καΐρου, Τμήμα Ηλεκτρονικών-Μηχανικών με ειδικότητα Ηλεκτρονικού Μηχανικού.

1988 :Εργάζεται στην ΧΑΡΤΟΠΟΙΪΑ ΦΛΩΡΑ ( θυγατρική τότε της DIANA) ως ηλεκτρονικός μηχανικός.

1989 :          Αποκτά τίτλο μεταπτυχιακών σπουδών από το Πανεπιστήμιο του Καΐρου στην Ηλεκτρική Ισχύ.

1990 :          Αναλαμβάνει την Τεχνική Διεύθυνση του εργοστασίου  ΦΛΩΡΑ.

1992 :           Αποκτά δεύτερο  τίτλο μεταπτυχιακών σπουδών από το Πανεπιστήμιο του Καΐρου στα Βιομηχανικά Ηλεκτρονικά και Ηλεκτρονικά Ισχύος.

1990 – 94: Παρακολούθηση διαφόρων σεμιναρίων, τεχνικού, οικονομικού, εμπορικού και διοικητικού περιεχομένου σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες  και κυρίως στο Center for Professional Advancement - Hague.

1995 :          Ψηφίζεται για πρώτη φορά μέλος Κ.Ε. της Ε.Κ.Κ σε ηλικία 32 ετών και αναλαμβάνει άμεσα την Εφορεία του Ελληνικού Νοσοκομείου Καΐρου.

1996 :          Αναλαμβάνει καθήκοντα ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ στη ΦΛΩΡΑ.

1999:           Γίνεται μέλος του Δ.Σ. της ΦΛΩΡΑ (Γενικός Γραμματέας), παράλληλα των καθηκόντων του της Γενικής Διεύθυνσης.

2001 :          Ψηφίζεται 18ος Πρόεδρος της Ε.Κ.Κ.. σε ηλικία 38 ετών, θέση που διατηρεί

μέχρι σήμερα.

2007 :          Αναλαμβάνει καθήκοντα Διευθύνοντος Συμβούλου στη ΦΛΩΡΑ.

2008 :          Αναλαμβάνει καθήκοντα CEO στη ΦΛΩΡΑ έως σήμερα.


 

Για το σήμερα και το μέλλον της Σχολής

 

Η διαμόρφωση της εικόνας που θα έχει η Ελληνική Παιδεία στην Αίγυπτο στο μέλλον βασίζεται σε τρεις βασικούς παράγοντες . 

Πρώτος παράγοντας είναι ο στόχος που θέτει η Ελληνική πολιτεία για το θέμα της παιδείας των Ελληνοπαίδων στο εξωτερικό γενικά , και των μέσων που διαθέτει η Ελληνική πολιτεία για την υλοποίηση αυτών των στόχων.

Δεύτερος παράγοντας είναι το θεσμικό πλαίσιο βάση των οποίων επιτρέπεται η ξενόγλωσση εκπαίδευση στην Αίγυπτο , με τους νόμους και με τις μεταρρυθμίσεις που ισχύουν ή που ισχύουν αλλά αδρανούν ή που θα υπάρξουν μετά την  Αραβική άνοιξη.

Βασικότερος όμως των δύο πιο πάνω παραγόντων κατά την άποψη μου είναι οι ίδιοι οι φορείς των σχολείων στην Αίγυπτο , δηλαδή της Ελληνικής Κοινότητος για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση  και της Ι.Μ. Σινά για τη δευτεροβάθμια, μαζί με την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας για τα Ελληνικά εκπαιδευτήρια στην Αλεξάνδρεια.

Ιστορικά οι φορείς των σχολείων έπαιξαν ουσιαστικό ρόλο στην αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων των δύο κρατών που παρεμβαίνουν στην πορεία της Ελληνικής εκπαίδευσης στην Αίγυπτο ,άλλοτε κρατώντας συμβιβαστική στάση και άλλοτε σκληρή και παρεμβατική , προβάλλοντας την ιδιαιτερότητα των Ελληνικών σχολείων στην Αίγυπτο. Ας μη λησμονούμε ότι για να εισαχθούν οι απόφοιτοι όλων των σχολείων σε Αιγυπτιακά ΑΕΙ και εξίσου σε Ελληνικά ΑΕΙ είναι απαραίτητη πάντα η εξεύρεση της χρυσής τομής.

Στόχος της εκπαίδευσης δεν είναι άλλος από την ομαλή κοινωνικοποίηση των νέων, και σύμφωνα με τις σύγχρονες κοινωνικές επιστήμες , η διαμόρφωση της προσωπικότητας του ατόμου δεν προσδιορίζεται από τις γενικές καταβολές του , αλλά εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις άμεσες και έμμεσες επιδράσεις του περιβάλλοντος. Θέλοντας να κατανοήσουμε την κοινωνικοποίηση των ελληνοπαίδων της Αιγύπτου σήμερα , πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τις διπολιτισμικές – διγλωσσικές συνθήκες σε επίπεδο οικογένειας , παροικίας , σχολείου και κοινωνίας στην Αίγυπτο.

Οι πραγματικές συνθήκες διαβίωσης μας στην Αίγυπτο σήμερα και που άρχισε από τουλάχιστο 3 δεκαετίας, είναι όντως διπολιτισμικές – διγλωσσικές ή και πολυπολιτισμικές – πολυγλωσσικές πολλές φορές,  και επομένως η ώσμωση των δύο πολιτισμών και η σύνθεσή τους στα πλαίσια της διαμόρφωσης του ατόμου των παιδιών μας είναι αναπόφευκτη, και που σταδιακά οδήγησε στην υποχώρηση της γλώσσας της χώρας προέλευσης (που στην περίπτωσή μας είναι η Ελλάδα) κι η αφομοίωση των νέων γενεών στο κοινονικοπολιτισμικό σύστημα της Αιγύπτου.  

Οι γνώσεις σήμερα αυξάνουν με ταχύτατους ρυθμούς. Ο τρόπος μετάδοσής τους έχει διαφοροποιηθεί από αυτόν ακόμα και της προηγούμενης δεκαετίας, με τη βοήθεια των οπτικοακουστικών μέσων και των μέσων επικοινωνίας. Ο αιώνας, που τρέχει έχει διαφορετικές απαιτήσεις, από τους μελλοντικούς πολίτες, από αυτόν που πέρασε. Επομένως, χρειάζονται συστηματικές αλλαγές και στο χώρο της εκπαίδευσης και της επικοινωνίας με τα νεαρά άτομα, που δυστυχώς υστερούν σε αυτή καθ’ αυτή την ελληνόγλωσση παιδεία στην Ελλάδα. Όπως εξίσου μειώνονται και οι πόροι για την υλοποίηση τους .

Πιστεύουμε πως η στέρεη και σταθερή σύνδεση των Ελλήνων της Αιγύπτου με τον εντός των ελληνικών συνόρων ελληνισμό πρέπει να αποτελεί βασική προτεραιότητά μας. Προϋπόθεση όμως, εκ των ων ουκ άνευ, για την επιτυχία αυτής της προσπάθειας γίνεται μόνο αν οι νέες γενιές των ελληνοπαίδων στην Αίγυπτο , προοδεύουν στην χώρα που διαβιούν αλλά και παραμένουν στην αγκαλιά του ευρύτερου ελληνισμού. Γι’ αυτό και η συνέχεια παροχής της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στην Αίγυπτο είναι ο θεμέλιος λίθος αυτής της προτεραιότητας.

Αυτή η διατύπωση λαμβάνει ιδιαίτερη βαρύτητα όταν μιλάμε για έναν ελληνισμό σε χώρα όπου υπάρχουν ιστορικές παροικίες , Ελληνικό Πατριαρχείο και Ελληνική Αρχιεπισκοπή και νομοθεσίες που δεν απορρέουν από άκρως δημοκρατικά ιδεώδη, όπως ήταν και είναι ακόμα η περίπτωση του Ελληνισμού της Αιγύπτου, γι’ αυτό και ο μελλοντικός ρόλος που καλούνται να παίξουν οι φορείς θα είναι καθοριστικός. 

 

                                                                                                      Χ. Θ. Καβαλής /Απόφοιτος  1981                                                                                                                          Πρόεδρος Ε.Κ.Κ.

 

8) ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ

 

 

Ο Αρχιμανδρίτης κ. Αρσένιος Σιναΐτης, κατά κόσμο Γεώργιος Αργυρός, γεννήθηκε στο Κάιρο από Έλληνες γονείς, ελκόμενοι την καταγωγή τους από την Καππαδοκία και τα παράλια της Μ. Ασίας. Τυγχάνει Τρίτη γενεά Αιγυπτιώτου Έλληνος.

Το 1969 εισήλθε στην Α’ τάξη του Δημοτικού σχολείου της Αμπετείου σχολής και το 1980 απεφοίτησε απ’ αυτήν.  

Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά την διάρκεια των σπουδών του παρακολούθησε μαθήματα συντήρησης χειρογράφων στην Εθνική Βιβλιοθήκη υπό του καθηγητού Βασιλείου Περτίκογλου.

Το 1985 εισήλθε  Ι. Μονή Σινά ως δόκιμος. Το 1987 εκάρη μοναχός ως Αρσένιος. Το 1989 έλαβε τον 1’ βαθμό της ιερωσύνης και το 1993 εχειροτονήθη πρεσβύτερος από τον Αρχιεπίσκοπο  Σινά, Φαράν και Ραϊθώ Κ. κ. Δαμιανού. Το ίδιο έτος προήχθη εις Αρχιμανδρίτη και τοποθετήθη ως Αρχιερατικός Επίτροπος της περιοχής Ραϊθώ του Νοτίου Σινά στο μετόχιο του Αγ. Γεωργίου.

Λειτουργεί σε δύο γλώσσες, Ελληνικά και Αραβικά, διακονών τις ανάγκες του Ελληνικού και Αραβόφωνου ορθοδόξου ποιμνίου.

Στις 15 Μαΐου 2012 εψηφίσθη υπό του Αρχιεπισκόπου και της Ιεράς των Πατέρων Συνάξεως και εδιορίσθη ως επίτροπος στο Μετόχιο Καΐρου και ως έφορος της Αμπετείου σχολής, θέση την οποία κατέχει έως σήμερα.

 

 

“Αρχιεπίσκοπος Σινά Δαμιανός 40 χρόνια αρχιερωσύνης”