ΣΤΑΦΥΛΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ (του Δημήτρη Καλανδράνη)

ΣΤΑΦΥΛΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Όταν σε πρωτογνώρισα

ήσουν σταφύλι άγουρο,

του στυφού χυμού το τσούξιμο

μου άρεσε στα χείλη.

Όσο μεγάλωνες,

του μοσχάτου τις ρώγες τις λαχταριστές

στη γλύκα και στο άρωμα

βιαζόσουν να ξεπεράσεις ,

και άλλη επιλογή δεν είχα,

ή ρώγα-ρώγα στα χείλη να σε γεύομαι

ή να καρτεράω τον τρύγο,

κρασί μοσχομυρωδάτο

βράδυ-πρωί να σε απολαμβάνω.

Και τώρα όταν στον ύπνο μου

με νέκταρ απ΄τα χείλη σου

μεθάω στα όνειρά μου,

δεν θέλω να σ’ αποχωριστώ,

παντοτινά να ‘σαι κοντά μου.

Opinions: 
1